جنون عشق ( 87 )

( 87 )

جنون عشق

شبی آرام در مهتاب لرزید

دل آیینه ، از برق نگاهی

زپشت پنجره،بر سینه ام ریخت

نیاز و ناز ، از چشم سیاهی

چنان برق تجلی از افق زد

که بر دلها زند هرچند گاهی

نه در دل ماند، آرام و قراری

نه بر آهی ، درون سینه راهی

فروغی زد زچشم مست نرگس

که دل افتاد ، بر حال تباهی

به چشم اشکبار خویش ، دیدم

که رفت از دست ، دل خواهی نخواهی

چو آن کاهم ، ز طور عشق ، مانده

گر از کوهی ، اثر ماند ، چو کاهی

به پیش خلق ، رسواییم ، ( محمود )

جنون عشق ما ، ما را گواهی

محمود انصاری کلیبری ( محمود )