133- کوه پرصلابت

(133)
کوه 1

ای نورچشم من که دل و جان فدای تو
هر روز و شب , تمام دعایم ، برای تو

هر لحظه ام عزیز دلم ، هست در زبان
فکر و خیال , در ملکوت هوای تو

در آرزوی دیدن روی تو , صبح و شام
سر گشته ام . ببین , که شدم مبتلای تو

با یاد روزهای گذشته دلم خوش است
کو آن صدای دلکش و بس باصفای تو

در( زردکلبه ای )که نهفته است خاطرات
عمری گذشته در هیجان از صدای تو

تو ، کوه پرصلابت مهر و محبتی
همواره گرم بوده دلم از عطای تو

بگذشت روزگار و دریغا ، نمانده عمر
من دور مانده ام ز تو ، دل در سرای تو

(محمود) اگر به دفتر عمرت نظر کنی
چیزی نمانده ازتو ، بغیراز وفای تو

محمود انصاری کلیبری ( محمود)

+ نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور ۱۴۰۲ ساعت 0:32 توسط شاعر