رهزن دل ( 110 )

( 110 )

رهزن دل

مه پیکر و رعنایی ، خوش قامت و زیبایی

ای آفت دین و دل ، تو ، رهزن دلهایی

رفتی اگر از دیده ، تصویر رخت مانده

برصفحه ی دل جانا ، هرلحظه به هرجایی

هر گه سخنی شیرین ، کز غنچه لبت ریزد

آهنگ صدای تو ، خوشتر ز هر آوایی

یاقوت تو ، مستان را ، مستی دگر بخشد

• آنگاه ، به ناز خود ، بر دل ، هوس افزایی

هر دم ز می لعلت ، بر کامم اگر ریزی

(محمود ) ، جوان ماند ، زان ساغر روءیایی

محمود انصاری کلیبری ( محمود )