اردیبهشت ( 111 )

( 111 )

اردیبهشت,

شکفته شد گل سحر ، چه دلربا ، چه باصفا

ز ره رسید الهه ی بهار نو ، چه جانفزا

الهه بهار نو ، دمیده روح زندگی

به جسم سوسن سفید دره های دلگشا

سحرگهست و میرسد ، به گوش من ز هر طرف

صدای مهربا ن تو ، بیا بیا ، بیا بیا

نوای طرقه و سره ، ر کوچه باغ سبزه ها

هزار های نغمه خوان و خنده های کبکها

چراغ زرد آسمان ، به رقص نور ، جلوه گر

شمیم بوته ، هر طرف ، کنار چشمه جا به جا

چمن مثال سفره ها ، گشوده ، سبز و رنگ رنگ

عروس گل به سفره ها ، که از کجاست تا کجا

نشد تخلصم دراین ، غزل بنام من ولی

چو (میم و حا و میم ) شد کنار (واو و دال ) جا

محمود انصاری کلیبری ( محمود )