افسانه من ( 113 )

( 113 )
افسانه, من

تا تو هستی می من ساغر و پیمانه ی من
بی تو آرام ندارد ، دل دیوانه ی من

ای که قلبم ، هدف تیر نگاه تو شده
روی تو قبله ی من ، کعبه و بتخانه ی من

تا شدم صید تو صیاد ، ز دل ، خوشحالم
که تو صیاد منی ، دام من و دانه ی من

ای که امید منی ، خاک سر کوی تو شد
سرمه ی چشم من و ، خانه و کاشانه ی من

نوش لب ، چشم سیه ، سیم بدن ، غنچه دهن
تو شدی محرم اسرارم و جانانه ی من

عهد کن با من و دل ، تا سر پیمان باشی
زیر بار غم خود ، خم نکنی شانه ی من

عهدم اینست که جان در قدمت بفشانم
ای که هستی تو ، عزیز من و دردانه ی من

شعله ی عشق تو ( محمود ) به افلاک رسید
ماند در دفتر جان ، قصه و افسانه, ی من

محمود انصاری کلیبری ( محمود )