ساغر دل - 93

ساغر دل

شب است و ساغر دل،یار شامگاه منست

طپیدن دل تنها به شب ، گواه منست

به هر غروب پراز غم ، نوای سنتورم

نشانگر دل غم دیده و تباه منست

در انتظار پیام تو مانده ام ، شب و روز

به راه آمدنت ، منتظر ، نگاه منست

سپند وار ، در آتش نشسته ام به رهت

چو دوست داشتنت ، ماه من گناه منست

در آرزوی وصالت ، بهار عمر گذشت

امید دیدن روی تو ، اشتباه منست

چه میشود اگر آغوش خویش باز کنی

که بازوان تو ، جانا ، پناهگاه منست

به بوستان غزل ، هر گلی شکفته شود

نشانه ای ز من و مهر و رسم و راه منست

به سجده گاه خیالم ، تو قبله گاه منی

دعای هر سحرم بی تو اشک و آه منست

کبوتر حرمت گشته ام ، کجا بروم ؟

که عشق روی تو در هر کجا ، پناه منست

کجا برم غم دل ، یا چگونه شکوه کنم ؟

غم تو ، قصه ی روز و شب سیاه منست

حریف دل نشدم ، ساغرت چه شد( محمود)؟

کجاست آن می نابی که دلبخواه منست

محمود انصاری کلیبری